De foto van een vreemde, die plotseling mijn eigen verhaal werd

“Ik keek naar de foto van iemand die over een gesloten kist heen boog. Hoewel ik de mensen op de foto niet kende, was het door de herkenning direct mijn eigen plaatje. Het was het afscheid van mijn eigen man.”

Dit zijn de woorden van de schoonmoeder van Arie de Winter, predikant in de Marktpleinkerk in Hoofddorp. Het is precies de reden waarom Annette van Afscheidsmomenten met hem in gesprek ging voor onze nieuwste podcast. Want waarom zou je in hemelsnaam een fotograaf uitnodigen op een dag die je het liefst zo snel mogelijk wilt vergeten?

In deze video hoor je bij minuut 12:24 het moment waar deze titel naar verwijst: het ontroerende verhaal van de schoonmoeder van Arie. Bekijk de aflevering hier:

Het gat in je geheugen (en hoe foto’s dat vullen)

Arie vertelt in de podcast een aangrijpend persoonlijk verhaal. Tien jaar geleden verloren hij en zijn vrouw hun eerste kindje. Zijn schoonzusje maakte foto’s van de besloten uitvaart. “Die beelden zijn ons nog altijd zó dierbaar,” vertelt hij. “Het geeft je iets tastbaars om op terug te kijken, juist als je wereld even stilstaat.”

Wat veel mensen niet weten – en wat jij als kijker van deze podcast leert – is dat een afscheidsfotograaf niet werkt als een persfotograaf. Geen flitsen in je gezicht, geen gedrang voor het beste plaatje. Ze zijn als ‘onzichtbare getuigen’. Terwijl jij in een roes van verdriet leeft, leggen zij de hand op de schouder vast, de liefdevolle blik achterin de zaal, of de zonnestraal die net op de kist valt. Dingen die jij op de dag zelf niet ziet, maar die later de weg terug naar het licht vormen.

Wat je absoluut moet onthouden uit dit gesprek:

• Je hoeft het niet alleen te doen: Een fotograaf brengt een gezonde afstand mee. Familieleden moeten kunnen rouwen, niet hoeven werken.

• Beelden doen praten: In de Marktpleinkerk zagen we dat een foto verhalen oproept die jarenlang diep weggestopt zaten.

• Alles mag: Van een motor zijspan tot een besloten ritueel in de natuur; de foto’s laten zien dat een afscheid net zo uniek mag zijn als het leven zelf.

Waarom jouw hulp nu harder nodig is dan ooit

We maken deze podcast-serie niet zomaar. We zijn een beweging gestart. Wij geloven dat iedereen recht heeft op een tastbare herinnering.

Stel je voor: de pijn is onbeschrijfelijk groot, de kinderen zijn nog klein en zij zullen hun vader of moeder later alleen kennen van de verhalen. Foto’s van het afscheid zijn dan geen luxe, maar een noodzaak voor hun rouwproces later. Maar wat als er simpelweg geen geld is? Wat als de financiële middelen ontbreken om die onzichtbare fotograaf in te huren?

Dat snijdt ons door de ziel. Daarom zijn wij een crowdfunding gestart.

Wij hebben jouw steun nodig om:

1. Onze expositie door heel Nederland te laten reizen (om dat taboe eindelijk eens te doorbreken!).

2. Een fonds te vullen voor gezinnen die de financiële middelen niet hebben, maar wel die waardevolle beelden nodig hebben om verder te kunnen.

Help jij ons om de liefde vast te leggen, juist daar waar het donker is?

Elke euro brengt ons dichter bij een herinnering voor een kind dat later wil zien hoeveel er van zijn of haar ouder werd gehouden.

👉 Steun ons en doneer via: www.afscheidsmomenten.nl/steun

Laten we samen de liefde laten stromen. Bedankt voor je hart.