Waarom afscheidsfotografie meer is dan een foto

Toen Anita voor het eerst over afscheidsfotografie hoorde, gingen haar gedachten direct terug naar de uitvaart van haar moeder, drieëntwintig jaar geleden. Omdat er destijds geen foto’s zijn gemaakt, merkt ze dat de beelden in haar hoofd langzaam vervagen. Die realisatie bracht een gevoel van spijt met zich mee; de details van die dag zijn door de tijd weggeglipt.

Hoe waardevol zou het zijn geweest als ze ook de beelden van het afscheid van haar vader erbij had kunnen pakken? Om echt te kunnen laten zien hoe zij zijn leven vierden, precies zoals hij was. Ze had anderen dan kunnen tonen hoe ze “genadeloos veel wijn” dronken om hem te eren. Ze wenst dat die foto’s er waren om die beleving, met een lach en een traan, weer helemaal op het netvlies te krijgen. Het had het verhaal onderbouwd van wie hij was en hoe ze hem samen hebben uitgezwaaid.

De onschatbare waarde van achteraf

Juist deze persoonlijke ervaring van Anita laat zien dat we in de uitvaartwereld vaak alles tot in de puntjes regelen, maar het vastleggen van dat laatste stukje vergeten.

We geven veel geld uit aan prachtige bloemen die na twee weken weg zijn, terwijl fotografie een blijvend aandenken is.

Een fotograaf ziet bovendien de details die je zelf ontgaat omdat je op dat moment bent overmand door emoties. Denk aan de specifieke kleuren in een bloemstuk die precies bij je moeder pasten; pas achteraf in een album zie je die liefdevolle details echt.

De dood bespreekbaar maken

Door deze beelden blijven we praten over de mensen van wie we houden.

Fotografie helpt bij de rouwverwerking omdat het de herinnering levend houdt en de dood op een mooie manier bespreekbaar maakt.

Het is een vorm van ‘awareness’ die Anita ook zag bij bezoekers van de expositie op begraafplaats Bosdrift: mensen gingen met nieuwe ogen naar hun eigen verlies kijken.

Een expositie voor heel Nederland

Om deze boodschap verder te verspreiden, is er een crowdfunding gestart voor een reizende expositie. Het doel is dat afscheidsfotografie overal in Nederland een plek krijgt, van grote steden tot kleine gemeenschappen, zodat meer families de emotionele waarde van deze blijvende herinnering kunnen ervaren.

Met iedere donatie draagt ieder bij om ook reportages te kunnen maken voor gezinnen die de financiele middelen niet hebben.

Bekijk het volledige, openhartige gesprek dat Boukje Canaan had met Anita van Loon hieronder.

Bij 9.27 min. heeft Anita het over haar moeder. en bij 14.30 over haar vader. 

Oproep: Bouw mee aan een blijvende herinnering

Anita van Loon steunt dit initiatief niet alleen met woorden, maar doet ook een oproep aan alle ondernemers in de uitvaartbranche: “Ik vind dat iedere ondernemer een donatie zou moeten doen om dit mogelijk te maken.” Jouw bijdrage heeft namelijk een dubbele impact.”

Steun voor gezinnen en een reizende expositie

De helft van iedere donatie is specifiek bedoeld voor het mogelijk maken van een fotoreportage voor gezinnen die daar zelf de financiële middelen niet voor hebben. Hiermee creëren we een fonds dat afscheidsfotografie toegankelijk maakt voor iedereen, ongeacht de portemonnee. De andere helft helpt om de expositie door heel Nederland te laten reizen.

Het Cultuurfonds gelooft al in dit project en heeft inmiddels een flink bedrag bijgedragen. Hoe mooi is het als wij dit als gemeenschap verder uitbouwen?

Draag ook bij aan het fonds

Wil jij helpen om herinneringen levend te houden en afscheidsfotografie voor iedereen bereikbaar te maken? Elke donatie, groot of klein, maakt een wezenlijk verschil.